مدیرعامل پتروشیمی بوعلی سینا در گفتگو با «توسعه پتروشیمی»:
قلب صنایع پتروشیمی ماهشهر از حرکت نمی‌ایستد مدیرعامل پتروشیمی بوعلی سینا در گفتگو با «توسعه پتروشیمی»:

مجتمع پتروشیمی بوعلی سینا یکی از آخرین یادگاری های سرمایه گذاری مستقیم شرکت ملی صنایع پتروشیمی در صنعت پتروشیمی کشور است. پتروشیمی سینا در سال‌های پایانی دولت هشتم در مدار بهره برداری قرار گرفت و هر چند با در اختیار داشتن حدود یک میلیون و 250 هزار تن ظرفیت از نظر ظرفیت تولید قابل مقایسه با مجتمع پتروشیمی بندر امام نیست اما بدون شک پتروشیمی بوعلی سینا قلب تپنده‌ای برای صنایع پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی (ماهشهر) به شمار می‌رود. پتروشیمی بوعلی سینا به صورت مستقیم مسئولیت تامین خوراک مجتمع‌های مختلف پتروشیمی مستقر در ماهشهر همچون بندر امام، شهید تندگویان، امیرکبیر، فارابی و حتی پتروشیمی تبریز را بر عهده دارد. آتش‌سوزی گسترده و تاریخی تابستان سال گذشته در برج پارازایلین پتروشیمی بوعلی سینا که در آن ایام به سوژه و تیتر اول بسیاری از رسانه‌های داخلی و خارجی تبدیل شده بود بعد از چند روز خاموش شد اما مدیران این شرکت پتروشیمی با گذشت بیش از یک سال از وقوع این حادثه تلخ روند توسعه و بازسازی را آغاز کرده‌اند. برج پارازایلین پتروشیمی بوعلی سینا با 121 متر ارتفاع بلندترین تجهیز نصب شده در صنعت پتروشیمی کشور به شمار می‌رود و همین ارتفاع منجر به طولانی شدن فرآیند اطفای حریق و آتش سوزی در این مجتمع استراتزیک صنعت پتروشیمی ایران شد. هم اکنون مراحل مطالعات پایه و تفصیلی ساخت برج جدید پارازایلین پتروشیمی بوعلی سینا با مشارکت شرکت‌های فرانسوی صاحب لایسنس آغاز شده و پیش بینی می‌شود تا دو سال آینده واحد جدید البته با ارتفاعی کوتاه‌تر (ارتفاع معادل 85 متر) و وزنی سبک تر در مدار بهره برداری قرار بگیرد. درباره جایگاه و اهمیت پتروشیمی امیرکبیر همین قدر باید گفت و نوشت که آتش‌سوزی در برج پارازایلین آن اقتصاد و تولید برخی از مجتمع‌های همجوار همچون پتروشیمی فارابی و تندگویان در تحت تاثیر قرار داده است. از سوی دیگر با وجود ثبت تاریخی ترین حادثه صنعت پتروشیمی ایران در پتروشیمی بوعلی سینا اما به نظر می‌رسد تغییر مدیریت در این شرکت پتروشیمی در کوتاه ترین زمان ممکن جواب داده به طوری‌که با وجود محدودیت‌های متعدد برای نخستین بار شهریور ماه امسال بالغ بر 122 درصد برنامه و 100 درصد ظرفیت اسمی تولید در مجتمع پتروشیمی بوعلی سینا محقق شده و پیش بینی می‌شود تا پایان امسال رکوردهای جدید تولید در این مجتمع پتروشیمیایی به ثبت برسد. همزمان با مرور این تغییر و تحولات «توسعه پتروشیمی» گفتگوی بدون حاشیه ای با مهندس «مهدی قارونی» مدیرعامل جوان شرکت پتروشیمی بوعلی سینا درباره آخرین وضعیت توسعه این مجتمع پتروشیمی ترتیب داده که شرح آن را در ادامه می‌خوانید:

در طول نیمه نخست امسال، پتروشیمی بوعلی با حدود 80 تا 85 درصد ظرفیت اقدام به تولید کرده مهمترین دلایل زیر ظرفیت تولید کردن مجتمع پتروشیمی بوعلی از ابتدای سال جاری تاکنون چه بوده و آیا این مجتمع پتروشیمی با کمبود دریافت خوراک دست و پنجه نرم می کند؟

بعد از حادثه آتش سوزی و پس از آنکه به عنوان مدیرعامل شرکت پتروشیمی بوعلی سینا معرفی شدم اولین هدف این بود که وضعیت تولید به شرایط قابل قبول و ثابتی برسد. سال گذشته به دلیل آتش سوزی و محدودیت‌های عملیاتی به دنبال آن ظرفیت تولید را از حد مشخصی نتوانستیم افزایش دهیم و مجبور شدیم روی 80 تا 85 درصد کار کنیم که این روند را به طور ثابت تا پایان فروردین ماه ادامه دادیم. یعنی محدودیت تولید را از ابتدای سالجاری هم داشتیم، اردیبهشت ماه تعمیرات اساسی مجتمع انجام شد و بعد از آن با راه اندازی واحدها ظرفیت تولید را به 100 درصد طراحی رساندیم. متاسفانه به دلیل اینکه برش سبک و ال پی جی را به پتروشیمی امیر کبیر می‌فرستیم، پتروشیمی امیرکبیر خرداد ماه یکسری محدودیت‌ها داشت و با قطع برقی که اتفاق افتاد تولید پتروشیمی بوعلی سینا را هم محدود کرد و مجبور شدیم کاهش تولید بدهیم ولی خوشبختانه بعد از رکورد شهریور سال 91، دومین رکورد تولید را در تیر ماه امسال در مجتمع پتروشیمی بوعلی کسب کردیم. در مرداد هم روند بسیار خوبی در تولید داشتیم که قطع برق از سوی پتروشیمی فجر موجب شد حدود دوهفته طول بکشد تا به روال عادی برگردیم و به ظرفیت 100 درصد برسیم. در شهریور هم بالای برنامه تولید کرده‌ایم. بنا براین با وجود آنکه تا فروردین ماه امسال محدودیت داشتیم و همچنین مشکلاتی در خرداد به وجود آمد، به طور میانگین بالا 91 درصد برنامه تولید و حدود 84 درصد برنامه اسمی محقق شده و امیدواریم عقب افتادگی در برنامه را در نیمه دوم امسال جبران شود و پیش بینی می‌شود در یکی دو ماه اول از سقف برنامه عبور کنیم. بر این اساس یک برنامه 330 روزه در پتروشیمی بوعلی سینا تدوین شده که در واقع برنامه یکساله‌ای است که مدت تعمیرات اساسی از آن کم شده است . بر این اساس 91.3 درصد برنامه را پوشش داده‌ایم و 82.7 درصد ظرفیت اسمی را. در شهریور ماه امسال هم بالغ بر 122 درصد برنامه و 100 درصد ظرفیت اسمی تولید انجام گرفت.

 

آیا محدودیتی از حیث تامین خوراک دارید؟

در شرایط فعلی محدودیتی در بوعلی سینا به لحاظ تولید نداریم و اگر از بیرون محدودیتی وارد نشود همین روند ادامه پیدا می‌کند. همچنین با وجود اینکه نفتا را سالیان سال است که شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به اندازه کافی به پتروشیمی بوعلی سینا عرضه نمی‌کند، کمبود عرضه را با کشتی تامین می‌کنیم. از سوی دیگر بعد از حادثه آتش‌سوزی در پتروشیمی بوعلی سینا که منجر به از بین رفتن یکی از مخازن ذخیره‌سازی شد که محدودیت‌هایی را برای پتروشیمی بوعلی سینا ایجاد کرده است، با این حال تعامل خوبی با شرکت ملی نفت ایران داشته‌ایم و همواره با کشتی خوارک را تهیه کرده و در مجموع برای تامین نفتا مشکلی نداریم. ولی بابت خوراک بنزین پیرولیز که از پتروشیمی امیرکبیر تهیه می‌کنیم و همواره محدودیت‌هایی وجود دارد و هم اکنون هم 60 تا 70 درصد خوراک از سوی شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب تامین می‌شود و باعث مشکلاتی برای پتروشیمی بوعلی سینا می‌شود زیرا بخش قابل ملاحظه‌ای از بنزن تولیدی از خوراک بنزین پیرولیز حاصل می‌شود البته برنامه‌هایی برای تامین خوراک بنزین پیرولیز از سایر تولیدکنندگان داریم.

 

درباره آخرین وضعیت صادرات محصولات پتروشیمی و پلیمری پتروشیمی بوعلی سینا هم در طول 6 ماهه نخست امسال توضیحاتی ارائه فرمائید؟

در طول 6 ماهه نخست امسال ریفرورمیت و هوی اند تولیدی را صادر کرده‌ایم و تنها محصول لایت اند و ال پی جی را به پتروشیمی امیرکبیر می‌دهیم که در مجموع حدود 23 درصد از کل تولید پتروشیمی بوعلی را شامل می‌شود. در مجموع در طول 6 ماهه نخست امسال حجم صادرات محصولات حدود 500 تا 550 هزار تن بوده ضمن آنکه در بخش صادرات کمی محدود شده‌ایم به طوری که بعد از آتش‌سوزی سال گذشته تولید محصول پارازایلین و اورتوزایلین را از دست دادیم و تولید محصول بنزن هم نصف شده است به همین دلیل هم اکنون بنزن را وارد می‌کنیم. از سوی دیگر هم اکنون این دو محصول پتروشیمی شامال ریفورمیت و برش سنگین را صادر می‌کنیم که عمدتا این محصولات به کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس صادر می‌شود.

 

درباره آخرین وضعیت اجرای طرح شیرین سازی نفتا در پتروشیمی بوعلی هم توضیحاتی ارائه فرمائید؟

در شرایط فعلی اجرای این طرح بیش از 60 درصد پیشرفت داشته و عمده عقب افتادگی به دلیل تاخیر در تحویل تجهیزات توسط سازندگان داخلی است برای نمونه کولرهای هوایی قرار بود اسفند سال گذشته تحویل شود تا شهریور ماه امسال تحویل نشده است. هدف از این پروژه شیرین کردن و گوگرد زدایی محصول برش سبک پتروشیمی بوعلی سینا است. در حال حاضر ما حدود چهار درصد تخفیف به پتروشیمی امیر کبیر به دلیل بالا بودن گوگرد می‌دهیم که وقتی گوگرد حذف شود این موضوع منتفی می‌شود، همچنین منجر به ایجاد ارزش افزوده شده و به ال پی جی و رفینیت تبدیل می‌شود. در حالی که برش سبک قابل صادرات نیست و نیاز به کشتی‌های سبک دارد، ولی رافینت به راحتی قابل صادرات است و فروش آن هم به صرفه خواهد بود. به این ترتیب وابستگی ما به امیرکبیر هم برداشته می شود زیرا الان اگر پتروشیمی امیر کبیر به هر دلیل نتواند برش سبک را بگیرد تنها جایگزین ما آن هم به میزان حداکثر 20 تن در ساعت از پتروشیمی بندر امام است. یعنی نهایتا 40 درصد کل تولید پتروشیمی بوعلی. همچنین ال پی جی می تواند بخشی از خوراک مورد نیاز واحد NF پتروشیمی بندر امام را تامین کند. هم اکنون عملیات ساختمان و نصب در حال انجام است هر تجهیزی می رسد فورا نصب می شود و پیمانکار نصب در محل سایت اجرای این پروژه مستقر است. از سوی دیگر در حال حاضر لوله گذاری زیر زمینی تقریبا تمام شده، استراکچر نصب شده، کمپرسورها نصب شده، پمپ‌ها در سایت موجود است و برای اینکه آسیب نبینند فعلا نصب نکرده ایم، کولرهای هوایی و مبدلها هنوز از سوی سازنده ها تحویل نشده و احتمالا در سه ماه آینده دریافت خواهد شد. لوله گذاری روی زمین را شروع کرده ایم شامل ریسه کردن لاین‌ها، جوشکاری که پیشرفت خوبی داشته و اگر سازنده ها بدقولی نکنند می توانیم در سه ماه اول سال 97 این پروژه را تکمیل و بهره برداری از آن را آغاز کنیم.

 

طرح شیرین سازی نفتا در پتروشیمی بوعلی با چه سرمایه گذاری انجام می شود؟

پروژه شیرین سازی نفتای پتروشیمی بوعلی سینا با حدود 50 میلیون یورو سرمایه گذاری در حال انجام است.

 

درباره آخرین وضعیت بازسازی و بهره برداری دوباره از برج پارازایلین که سال گذشته دچار حادثه آتش سوزی هم شده توضیحاتی ارائه فرمائید؟

اولین کار بعد از آتش سوزی در برج پارازایلین پتروشیمی بوعلی سینا پاکسازی محل حادثه بود به طوری که سال گذشته اسکلت فلزی (استراکچر) و 60 خط لوله تعویض شد در مدت دو ماه و واحدهای 100 تا 600 راه اندازی شد، هدف دوم ما این بود که برج 8001 و هیتر 8001 و 8003 را بررسی کنیم که ببینیم قابل استفاده هستند یا خیر که بعد از بازرسی شرکت‌های خارجی و داخلی هر سه تجهیز ریجکت شدند و تخریب این تاسیسات عظیم الجثه 121 متری بسیار سخت و پیچیده بود زیرا وقتی برج فرآیندی توسط ماموت 2000 تنی نصب شده و فعلا چنین جرثقیلی در کشور اصلا وجود ندارد. همچنین آن زمان کارگاه کامل نشده بود و فضای کافی برای استقرار ماشین آلات بوده است. هم اکنون با یک شرکت داخلی به توافق رسیدیم و سال گذشته زیرسازی جرثقیل 800 تنی انجام شد به طوری که ابتدا حمل و سپس تجهیزات روی هم سوار شدند و اولین قطعه در اسفند سال گذشته پیاده شد و در مدت سه ماه برج و دو هیتر کامل تخریب شد و بخش عمده‌ای از ضایعات از طریق مزایده از سایت خارج شده و باقی در حال تخلیه از محل سایت بوده و هم اکنون محوطه به طور کامل در حال پاکسازی است. اقدام بعد اینکه از سال گذشته با شرکت اکسنس فرانسه که صاحب لیسانس و دانش فنی پروژه بود برای طراحی مجدد برج 8001 مذاکره کردیم و قصد کوتاه کردن برج را داریم. این کار شروع شده و مطالعات پایه خرداد ماه تمام شد و ارتفاع برج از 121 متر به 85 متر کاهش یافت و قطر برج که در گذشته دو قطره بود و قطر بزرگ آن 8.5 متر بود، یک قطره هشت متر شد. وزن برج کم شد. به این ترتیب از اول تیر شروع به شناسایی پیمانکار مهندسی تفصیلی کردیم و همزمان برای خرید تجهیزات با چندین شرکت سازنده هیتر، برج و پمپ مذاکره کرده و مسائل را پیگیری می کنیم و شهریور ماه امسال بازگشایی پاکات مناقصه  EPSپروژه بازسازی انجام شد و پیش بینی شده از زمان عقد قرارداد در مدت 24 ماه پروژه اجرایی شود. هم اکنون شرکت اکسنس فرانسه به عنوان شرکت لایسنسور مطالعه پایه را انجام داده که کارش تمام شده است. البته قبل از آتش‌سوزی برنامه تعویض مولکولارسیو و پنل‌های برج‌های جذب و تعویض کاتالیست‌های واحد 800 را داشتیم که بعد از آتش‌سوزی قراردادها منعقد شد تا حین بازسازی این کارها انجام شود.  اجرای طرح مولکولارسیو پروژه را شرکت اکسنس انجام می‌دهد ولی مولکولارسیو را شرکت فرانسوی سکا تولید می‌کند و پنل‌ها و تجهیزات ابزار دقیق را اکسنس تامین می‌کند، برنامه 20 ماهه برای اجرای این پروژه در نظر گرفته شده که البته مدتی است شروع شده و اولین محموله که شامل نصف مولکولارسیو مورد نیاز است در گمرک بندرعباس است و مابقی تا آخر سال میلادی آماده حمل می‌شود. برنامه‌ریزی به نحوی است که زمستان سال 1397 تخلیه و بارگیری برجهای جذب را انجام دهیم که سال 98 با تکمیل بازسازی برج 800 بتوانیم واحد پارازایلین را در ظرفیت 100 درصد داشته باشیم. هزینه مولکولارسیو و تعویض پنلها حدود 50 میلیون یورو توسط شرکت سکا  و اکسنس فرانسه انجام شده است. کاتالیست‌های واحد 800 کاتالیست‌های خاصی است که با همکاری سازندگان داخلی فرآیند ساختیم . اولین بار بود که در کشور ساخته می‌شد و هم در مطالعات آن مشارکت کردیم و هم نتیجه بسیار خوبی در مقیاس آزمایشگاهی داشت. قرارداد هم داریم ولی واحد آتش‌سوزی نگه داشته شد تا زمانی که نزدیک به راه اندازی است کاتالیست ساخته خواهد شد. در این مناقصه چهار شرکت داخلی شرکت می‌کنند.

 

دلایل انتقال خوراک میعانات گازی با کشتی از پالایشگاه پارسیان و فجرجم به پتروشیمی بوعلی چیست؟ آیا با وجود افزایش تولید نفت در مناطق نفت‌خیز جنوب در دوران پسابرجام کماکان با مشکل تامین خوراک دست و پنجه نرم می‌کنید؟

در شرایط فعلی خوراکی که مناطق نفت‌خیز جنوب به پتروشیمی بوعلی سینا تحویل می‌دهد فقط 50 درصد نیاز مجتمع را تامین می‌کند و با کیفیتی که روی آن بحث داریم. مجبوریم 50 درصد باقی مانده را با کشتی از عسلویه تامین کنیم. امور بین‌الملل شرکت ملی نفت ایران هم خیلی خوب با ما همکاری کرده است ولی هزینه‌های کشتی به قدری بالاست که وقتی خوراک را با قیمت فوب منهای 5 درصد خریداری می‌کنیم، عملا این پنج درصد را هزینه می‌کنیم برای حمل نفتا و حاشیه سود به شدت کم می‌شود. بنابراین پروژه‌ای را از چند سال قبل برای تعویض توربو اکسپندرها در تاسیسات ان جی ال مناطق نفت‌خیز جنوب شامل (ان جی ال 900 و 1000 ) آغاز کرده‌ایم که هم اکنون بخش عمده پروژه انجام شده و در حال تکمیل شدن با یک شرکت فرانسوی است. به این صورت که تجهیزات را پتروشیمی بوعلی سینا خریداری کرد و از هزینه خوراک کسر کردیم به نیابت از مناطق نفت‌خیز و یک پروژه خود مناطق دارد شامل یک کمپرسور پیش تراکم در منطقه گچساران که اگر این پروژه راه اندازی شود پیش بینی می‌شود که خوراک پتروشیمی بوعلی سینا به طور پ کامل تامین شود که اگر این کار انجام شود سالی 70 تا 80 میلیارد تومان به نفع پتروشیمی بوعلی سینا است، شرکتی که حاشیه سود کم دارد این مبلغ قابل ملاحظه است. همچنین برای تعیین اجاره کشتی مناقصه عمومی رفتیم و موفق شدیم قیمت کشتی برای هر محموله را که 345 هزار بود به 303 هزار دلار کاهش دهیم. معمولا حدود 50 محموله در سال کشتی حمل می‌کند که با این کار حدود 2 میلیون دلار صرفه‌جویی شده است. معمولا کشتی‌های حامل خوراک پتروشیمی بوعلی سینا 40 هزار تنی هستند ولی محموله های وارداتی اگر از پالایشگاه پارسیان باشد 20 هزار تنی و از پالایشگاه فجر جم تا 35 هزار تن می‌توانند خوراک را تحویل دهند که محموله بیشتر برای پتروشیمی بوعلی سینا دارای صرفه اقتصادی است.

تاریخ: 1396/09/07
تعداد بازدید: 93
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
تمامي حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به شركت پتروشيمي خليج فارس مي باشد.
Powered by DorsaPortal